Even bij een collega geweest in het grote gebouw in de stad A.

Ik zou blij zijn dat ik niet alleen maar met vakbonden te maken had, eerlijk gezegd, als ik een bestuurder was. Dat alle ergernissen zullen blijven bestaan en dat er niet echt iets werd geleerd uit de terugblik. Het voornemen, om dit vanavond nog even in ode te maken, heb ik laten varen. Ik kom thuis in een vliegende storm! Het lijkt wel, alsof iemand een roze filter over de lucht heeft gelegd, want er straalt een roze gloed uit de hemel waarlangs donkergrijze wolkenflarden voort jakkeren. Toch heeft dit gevoel van zorgeloosheid soms een gevaarlijke ondertoon, het is wel zaak om op te blijven letten! gelukkig heb ik ook morgen weer genoeg interessante zaken te doen, waar ik mijn aandacht wel stevig bij moet houden.

Twee heb ik er gesproken en deze wisten niets van de kandidaten die zij begeleidden en konden daarom de lijst niet invullen. De bijbehorende begeleiders hebben bij elkaar ook 53 vragenlijsten ontvangen. Het moet mogelijk zijn om uit zulke grote databestanden informatie te halen en te ordenen, zodat mensen alleen dat krijgen waarvoor ze echt belangstelling hebben. Dan nog de introductie van de eerstejaars studenten nabesproken. Bekend terrein, maar dat is ook niet verkeerd na zo'n heftige start. Onze studenten konden op dezelfde manier voor zichzelf vaststellen, wat de highlights voor hen tot nu toe zijn geweest.

Die keuze moet je van harte maken, anders red je het niet. Helemaal alleen gewerkt vandaag, wat ik echt wel bijzonder vind. De verwachting was, dat aangezien competenties door het gehele curriculum een rol spelen, aspiranten met vrijstellingen voor bepaalde kernopgaven, daarmee verwante kernopgaven eenvoudig zullen behalen. Wel werden er knopen doorgehakt en goeie plannen gemaakt. Het is een leuk idee en ik denk, dat het wel werkt. Ze moeten staan voor wat ze afleveren en zich niet laten koeieneren. Door een tegenvallend aantal opdrachten kon het bedrijf niet langer meer het hoofd boven water houden. Toen vond ik het welletjes, de schoonmaakster was ook al weer onverrichterzake verdergegaan en ik vond, dat ik wel naar huis kon. Vervolgens nog onze eerstejaars kennis laten maken met de toepassingen die in ons instituut gebruikt gaan worden.

De rollen die ik in gedachten heb, geef ik nog niet prijs. Het is verder zo grappig en goed om te zien wat een jaar een verschil uit kan maken als je zo in een leeftijd van rond de twintig bent, zoals mijn studenten. Er bestaan hier allerlei goede voornemens over, die zijn vastgelegd in allerlei regelingen. Zo liet men zien, geen band met moeder te hebben en die ook niet te ambieren. Maar dat wat statisch en stug moet zijn, is je basis, zijn de voeten waarmee je op de grond staat.