Zuid-Europese rente daalt door discussie eurobonds
Zodoende stijgt het rendement op tienjarig Duits papier vanmorgen licht en dalen de rentes bij vergelijkbaar Spaans en italiaans papier. Dat zegt Pieter Jan Datema, handelaar bij Saxo Bank. "In dat opzicht heeft de discussie over eurobonds op ditRente op Franse obligaties op recorddieptepunt als alternatief voor bunds
De rente op Franse staatsobligaties staat vandaag op een recorddieptepunt, waarbij deze obligaties worden gekocht als alternatief voor bunds. Het voordeel is dat Franse staatsobligaties meer opleveren dan Duitse, terwijl vanmorgen werd bekendgemaaktBeleggers waren in de ochtend nog even positief verrast door het Duitse consumentenvertrouwen en de dalende rentes op de obligatiemarkt. Echter, zodra de Spaanse rente weer opliep, zakten de koersen. De gong is geslagen als startsein van het
AMSTERDAM - De rente op Franse, Spaanse en Italiaanse staatsobligaties ging vrijdagochtend opnieuw omlaag. Beleggers lijken op zoek naar schuldpapier dat meer oplevert dan de nauwelijks renderende Duitse obligaties. Ze voelen zich daarbij gesterkt door
Laag, lager, laagst: rente door bodem
Vrijwel overal zakte de rente, behalve in Duitsland, waar de tienjarige 'bund' stabiliseerde rond 1,39procent. Niet ver boven het laagste niveau ooit van 1,35procent een paar dagen geleden. Spanje en Italie waren blij met dalende rentetarieven op hunGroene belasting pakt altijd voordelig uit
Staatssecretaris De Jager wil de belastingen vergroenen.
De nieuwe staatssecretaris van financin, Jan Kees de Jager, wil in de tweede helft van deze kabinetsperiode de belasting op winst en arbeid flink verlagen en vervangen door meer milieuheffingen. Het regeerakkoord is hem op dit punt niet ambitieus genoeg.
In een interview met Het Financieele Dagblad stelde De Jager gisteren dat hij maatregelen wil nemen die voortborduren op het regeerakkoord. In dit akkoord voorzien de partijen een verhoging van de milieuheffingen in 2008 met 1,1 miljard euro. Daarvoor moeten onder meer heffingen komen op vliegtickets, verpakkingsmateriaal en de meest vervuilende energievormen.
Die extra inkomsten worden niet elders in het belastingstelsel gecompenseerd. De bewindsman wil na 2008 de milieuheffingen met nog eens een dergelijk bedrag verhogen, maar dan de opbrengst terugsluizen naar bedrijven en burgers via een verlaging van de vennootschapsbelastingen en de inkomstenbelasting.
Vorige week pleitte De Jager in Brussel al voor belastingmaatregelen die het wagenpark in Nederland groener moeten maken. Zo zouden autos die minder kwalijke gassen uitstoten in een aanmerkelijk lager tarief voor de aanschafbelasting voor autos (BPM) moeten vallen.
Dit alles in de hoop dat de consument daarmee verleid wordt de brandstof slurpende terreinwagen links te laten liggen. Bij autos werkt zon prikkel wellicht nog. Maar of dat ook geldt voor zaken als energieverbruik door bedrijven, is de vraag.
Geen zekerder belastinginkomsten dan inkomsten uit heffingen op ongewenst gedrag, zei oud-minister Zalm van financin ooit. De verstokte roker was zelf het levende bewijs dat accijnsverhogingen op tabak het roken niet ontmoedigden. Ook van milieuheffingen had hij niet de illusie dat bij uitstek het milieu daarmee gebaat zou zijn. Als je energie met gebruiken, worden heffingen op energie heel zekere belastingopbrengsten.
De Jager lijkt net zo te denken. Hij had het gisteren in een toelichting niet over het prikkelen van consument en bedrijfsleven om milieubewuster te handelen, maar over een verschuiving in de grondslag van het Nederlandse belastingstelsel.
Juist die twijfel of milieuheffingen wel prikkelen tot schonere consumptie en productie, was de reden dat de werkgeversorganisatie MKB-Nederland gisteren onmiddellijk protest aantekende tegen de plannen. Nederland heeft een relatief energie-intensieve industrie, zodat verlaging van de winstbelasting voor veel bedrijven niet opweegt tegen hogere energieheffingen.
De Jager wil echter doorzetten, omdat op deze manier de maatschappelijke kosten van activiteiten beter tot uitdrukking komen in de uiteindelijk voor een product te betalen prijs. Heeft het geen effect op het milieugedrag van consumenten en producenten, dan krijgt hij des te meer geld om arbeid goedkoper te maken en winsten ongemoeid te laten. De bewindsman, die er verantwoordelijk voor is dat de overheid geld binnenkrijgt, kan dus nooit verliezen.
Bron: Trouw 28 maart 2007
