Analyse woekerpolissen

De afgelopen maanden is er al veel geschreven over de woekerpolissen. De laatste weken draait de discussie vooral om de vraag wie gaat bepalen wat de schade zal zijn en wie de eventuele kosten op zich neemt. In veel media worden ten onrechte alle polissen over n kam geschoren.

Wie leest over de woekerpolissen zal al snel tot de conclusie komen dat bij zon beetje iedere beleggingsverzekering wel 40% aan kosten wordt ingehouden. Veel verzekeraars berekenden echter met name in de eerste vijf en soms tien jaar relatief hoge kosten, over de gehele looptijd gemeten is de kosteninhouding ongeveer 20% van de inleg. Waarom leest u dan dat het om wel 40% gaat? Dat komt door de ingebouwde aanvullende verzekeringen. Zo werden veel beleggingspolissen gesloten in combinatie met een hypotheek. Een voorwaarde van de bank is dan dat er naast de opbouw van een aflossingskapitaal sprake is van een uitkering bij overlijden. Helaas blijken sommige verzekeraars daar ook erg hoge premies voor te berekenen.

Een andere gebruikelijke dekking is de premievrijstelling bij arbeidsongeschiktheid. Simpel gezegd komt dit er op neer dat de verzekeraar de premies namens u blijft betalen mocht u arbeidsongeschikt raken.

Wie alle kosten en premies bij elkaar optelt, komt wellicht tot 40% aan inhoudingen, maar daar staat voor een deel ook wat tegenover in de vorm van aanvullende verzekeringen. Wel blijft overeind dat de kosten vaak nog steeds erg hoog zijn. De kosten hebben bovendien een desastreus effect op de waardeopbouw binnen de polis. De waarde van de meeste beleggingsverzekeringen komt gedurende de eerste tien jaar niet boven de ingelegde premies uit. Veel polishouders hebben zich inmiddels verenigd om een vuist te maken tegen verzekeraars en de adviseurs die deze polissen hebben verkocht. De laatsten hadden de klant in veel gevallen beter moeten informeren over de kosten. De oplossing voor dit conflict lijkt te zijn gevonden door de Ombudsman Verzekeringen en het Klachteninstituut Financile Diensten een onderzoek te laten doen naar de woekerpolissen. De uitkomst hiervan zou een oplossing moeten bieden waaraan alle belanghebbenden zich moeten houden. Nadat een akkoord hierover was bereikt, trekken de belangenorganisaties van tussenpersonen zich plotseling terug, omdat hun leden niet of onvoldoende verzekerd zijn tegen de mogelijke aansprakelijkheid uit de verkoop van woekerpolissen. Hoe is het mogelijk dat deze belangenorganisaties, die de deskundige belangenbehartiging van consumenten hoog in het vaandel hebben staan, de verkoop van verzekeringen met onredelijk hoge kosten niet afkeuren en de eventuele rotte appels binnen haar beroepsgroep verwijderen? De tussenpersonen die gn woekerpolissen hebben verkocht, wordt hiermee de kans ontnomen het beschadigde vertrouwen in de branche te herstellen. Een gemiste kans.

Herman Bouter is financieel planner bij Capital Consult, een onafhankelijk adviesbureau zonder financile banden met aanbieders van producten.

Bron: Overgeld.nl 10 april 2007