De Belgische rente zakt. Zijn we plots een half kernland van de eurozone?
Stelling: De rente op Belgisch staatspapier met een looptijd van 10 jaar zakte gisteren voor het eerst sinds lang onder de 3 procent, tot 2,95. De laatste keer dat de Belgische schatkist zo weinig betaalde om zich te financieren, dateert van augustusEen lagere rente wijst op een hogere waarde van een obligatie en op een toename van het vertrouwen van beleggers in de betreffende staatsleningen. Na een hoopvol begin van de dag eindigde de Spaanse rente fors hoger dan donderdag.
Belgische rente duikt onder 3 procent
In november vorig jaar kwam de rente op Belgisch staatspapier met een looptijd van tien jaar nog dicht bij 6procent. Belgie dreigde toen meegesleurd te worden in het zog van probleemlanden zoals Italie en Spanje, maar staat er nu veel beter voor.Zuid-Europese rente daalt door discussie eurobonds
Zodoende stijgt het rendement op tienjarig Duits papier vanmorgen licht en dalen de rentes bij vergelijkbaar Spaans en italiaans papier. Dat zegt Pieter Jan Datema, handelaar bij Saxo Bank. "In dat opzicht heeft de discussie over eurobonds op ditRente op Franse obligaties op recorddieptepunt als alternatief voor bunds
De rente op Franse staatsobligaties staat vandaag op een recorddieptepunt, waarbij deze obligaties worden gekocht als alternatief voor bunds. Het voordeel is dat Franse staatsobligaties meer opleveren dan Duitse, terwijl vanmorgen werd bekendgemaaktZelf zorgen voor het beste pensioen
Kunt u zelf meer initiatief nemen om een goed pensioen te krijgen of is het toch de werkgever die bepaalt? Primair bepaalt de werkgever, voert het fonds of de verzekeraar uit en is de werknemer dus relatief lijdelijk in het geheel. Maar, gelukkig is dat meer theorie dan praktijk.
Ik kreeg onlangs de vraag of de werknemer(s) niet hun eigen pensioen kunnen regelen. Ook bij een volgend dienstverband zou de nieuwe werkgever dan de eigen pensioenverzekering kunnen voortzetten. Formeel kan dat niet. Zeker sinds de invoering van de Pensioenwet per 1 januari 2007 is de verhouding duidelijk. De werkgever zegt pensioen toe, en sluit een uitvoeringsovereenkomst met de uitvoerder. Samen met de werknemer betaalt de werkgever de noodzakelijke pensioenpremie.
Tot vorig jaar hadden we de zogenaamde C-polis. Daarbij was juist de werknemer degene die het contract met de uitvoerder (verzekeringsmaatschappij) sloot. De werkgever moest nog steeds pensioen toezeggen maar formeel betaalde de werknemer de premie. Daardoor kon de werknemer als deze naar een andere werkgever ging, zijn C-polis gewoon meenemen. De nieuwe werkgever betaalde vervolgens mee, conform de pensioenregeling, op de priv pensioenpolis van de werknemer. Het nadeel was altijd al dat als de nieuwe werkgever een eigen collectieve regeling had of aangesloten was bij een pensioenfonds, dit al niet werkte. Vanaf 2007 gaat dus alles via de werkgever en zijn er alleen nog pensioencontracten tussen werkgever en uitvoerder (fonds of verzekeraar) en niet meer tussen werknemer en uitvoerder.
Toch kan sterk nog, dient mijns inziens de werknemer alles bepalend zijn. Als een werknemer (en ik ben ook werkgever) aan mij vraagt of hij de beste pensioenregeling kan krijgen, dan zeg ik, ja, dat kan. Maar, zeg ik erbij, je moet het wel zelf betalen of met andere woorden, mijn budget blijft gelijk.
Ik zou dus als werknemer(s) met de werkgever om tafel zitten en bespreken wat de gewenste regeling is binnen het bedrijf, de bedrijfstak etc. Op basis daarvan komt er een regeling die betaald moeten worden door werkgever en werknemer gezamenlijk, ieder zijn/haar deel. Beide partijen zullen een budget hebben dat bepalend is.
Als werknemer moet je je vervolgens afvragen of je a. wel zoveel in pensioen wilt stoppen en b. of je dat in pensioen moet doen of via lijfrente, levensloop of anderszins.
De oplossing ligt voor de hand. De werkgever zegt een verplichte pensioenregeling toe tot bijvoorbeeld een salaris van 50.000 gebaseerd op middelloon. En biedt een vrijwillige mogelijkheid tot extra pensioensparen, 100% voor rekening van de werknemer. Iedere werknemer beslist zelf of hij/zij mee betaalt en houdt zelf maar rekening hiermee bij de salarisonderhandelingen!
Kortom, als werknemers willen, kunnen ze de beste pensioenregeling krijgen die er is, maar ze moeten niet verwachten dat de werkgever die volledig betaalt! Werkgevers moeten zich realiseren dat ze een pensioenregeling hebben voor hun werknemers en dat ze dus de werknemerwensen moeten honoreren, maar die niet volledig hoeven te betalen. De overheid speelt hierin ook nog een rol, zult u denken. Ach, een beetje. Vooralsnog is er meer fiscale ruimte (ook na de afschaffing van Vut en prepensioen) dan werkgever en werknemers er aan geld voor over hebben. Die weddenschap durf ik wel aan!
Theo Gommer is pensioenadvocaat en partner bij de Akkermans & Partners Groep te Tilburg.
Bron: Overgeld.nl 13 maart 2007
