Roep om polis tegen risico overstroming

Het is gezien de klimaatveranderingen hoog tijd dat overheid en verzekeraars een regeling treffen voor schadevergoeding bij overstroming.

Verbijsterend, roept Lorne Zalkowitz van de Zwitserse herverzekeraar Trans. Nederland is het afvoerputje van Europa. En jullie hebben geen overstromingsfonds, geen dekking van overstromingsrisicos, niets. Directeur Bob Reichenfeld van financile dienstverlener Aon Nederland is het van harte met hem eens. In alle omringende landen zijn overstromingsrisicos gedekt. In Nederland niet, nog als gevolg van de watersnoodramp van 1953. Daar moet echt een oplossing voor komen.

Aon organiseerde afgelopen week in Wassenaar een drukbezochte bijeenkomst voor verzekeraars en herverzekeraars over natuurrampen. Daar kwam een zeer internationaal gezelschap op af: Nederland, Duitsland, Belgi, de Verenigde Staten, Bermuda. De aanwezigen kregen een reeks huiveringwekkende rampscenarios voorgeschoteld door onder meer Eelco Dykstra, gasthoogleraar crisismanagement in Washington.

Dykstra publiceerde vorig jaar een boekje over een fictieve natuurramp die Nederland treft: een orkaan, vergelijkbaar met Katrina die in 2005 over New Orleans raasde. Dergelijk onstuimig weer kent Nederland nog niet, maar met het veranderende klimaat en de opwarming van de zee weet je het maar nooit. De kans is klein, maar de impact zou enorm zijn. En dus moet je je er wel degelijk zorgen over maken. In zijn gruwelscenario zijn er duizenden doden te betreuren, en loopt de schade op tot meer dan honderd miljard euro.

En geen burger of bedrijf krijgt nadien ook maar een cent vergoed van de verzekeraar na watersnood in Nederland is een tegemoetkoming van de overheid het hoogst haalbare. Dat is een belangrijk verschil met Katrina: na die ramp keerden de verzekeraars gezamenlijk vijftig miljard dollar uit.

Erger nog, veel Nederlandse burgers wten helemaal niet dat overstroming en andere natuurrampen niet gedekt zijn door hun verzekeraar, zegt Hans-Eric Jansen, lid van de adviescommissie Water en voorheen topman van Delta Lloyd. Dat is onacceptabel. Als mensen een huis kopen in een gebied met een hoger risico op overstroming, moeten ze er op zijn minst voor gewaarschuwd worden dat ze zelf opdraaien voor de schade. Maar eigenlijk moeten verzekeraars, overheid en burgers afspraken maken, vindt Jansen, over het gezamenlijk dragen van het financile risico door natuurrampen. Volgens hem gaat het de goede kant op: De dialoog tussen overheid en verzekeraars komt in elk geval op gang.

Reichenfeld van Aon denkt aan een constructie naar model van de terreurpool, die sinds 2003 bestaat. De regeling werd in het leven geroepen om te voorkomen dat verzekering tegen schade door terroristische aanslagen onbetaalbaar zou worden na de aanslag op de Twin Towers in 2001. Verzekeraars, herverzekeraars en de overheid staan ieder garant voor een deel van de dekking, tot een maximum van in totaal een miljard euro.

In die orde van grootte denkt Reichenfeld ook voor de overstromingspool. Veel te weinig voor een ramp van het formaat van Katrina, maar meer dan genoeg voor overstromingen zoals in Wilnis, 2003: daar bedroeg de schade ongeveer vijftien miljoen euro. Reichenfeld: Laten we het stapsgewijs aanpakken. Met een pool van n tot drie miljard euro valt het risico van een serieuze overstroming van een van de grote rivieren alvast te dekken.

In het jaar 2006 minder uitkeringen na rampen

Voor de internationale verzekeringsbranche was 2006 een goed rampjaar. Zij keerde een kleine zestien miljard dollar uit na orkanen, overstromingen, aardbevingen en ander onheil van natuurlijke oorsprong. Dat is aanmerkelijk minder dan het schadebedrag van meer dan honderd miljard dollar in 2005, het jaar van Katrina. De werkelijke schade bedroeg vorig jaar het drievoudige van het uitgekeerde bedrag.

Bron: Trouw 18 maart 2007